بیانیه دکتر شهرام فرجی به مناسبت انتخاب بنیاد دست‌های مهربان به عنوان برند برتر کشور
زندگی خالی نیست؛ مهربانی هست، سیب هست، ایمان هست

بنیاد نیکوکاری دست‌های مهربان امروز مفتخر به کسب عنوان غرورآمیز برند برتر ملی شد. این بنیاد در مراسم انتخاب برندهای برتر کشور، نه تنها در میان ۱۰۰ برند برتر کشور جای گرفت بلکه به عنوان یکی از سه برند برتر ایران در تمام حوزه‌ها و برترین برند حوزه نیکوکاری شناخته شد. بی‌تردید کسب چنین افتخاری برای هر سازمان یک پیروزی بزرگ و کسب یک جایگاه رفیع در میان مردم است اما حرفی که می‌خواهم بگویم صرفاً در خصوص اهمیت این افتخار نیست بلکه برای من، مهم‌ترین موضوع در روند این اتفاق، چگونگی دستیابی به این افتخار و عوامل و نیروهای محرک رساندن بنیاد دست‌های مهربان به جایگاه برترین برند نیکوکاری کشور است که در این بین، می‌توانم از دو طیف بسیار مهم یعنی کارکنان این مجموعه و حامیان عزیز بنیاد نام ببرم. در حقیقت باید گفت کسب این موفقیت صرفاً کار من نبوده است بلکه من فقط یک نماینده از این مجموعه هستم. کار اصلی را کارکنان زحمتکش بنیاد و همچنین حامیان مهربان با قلب‌های نارنجی و دست‌های سخاوتمندشان انجام داده‌اند. به بیان دیگر کسب عنوان برترین برند کشور نتیجه یک تلاش جمعیِ چند ساله، بر پایه خرد جمعی و مدیریت گروهی و چندلایه در سازمان است. به علاوه پشتیبانی مردمی که هیچ‌گاه ما را تنها نگذاشته و در هر برهه زمانی، با ما همگام و همدل بوده و هستند و باید خدا را شاکر باشم که پس از ایجاد کمیپن «نارنجی باشیم» موج جدیدی از توجه و حمایت طیف‌های مختلف مردم و ستاره‌های محبوب کشور به سمت بنیاد دست‌های مهربان به جریان افتاده است و این امر موجب می‌شود تا با اضافه‌شدن حامیان بیشتر، مددجویان و نیازمندان بیشتری را یاری رسانیم و دست‌های بیشتری را بگیریم و زندگی‌های بیشتری را با خود همراه سازیم. آری، این نگاه ماست؛ چگونه می‌توان زندگی کرد بی آن‌که از توان خود در راه یاری به ناتوانان استفاده نکرد؟ برای ما پذیرفتنی نیست کسی توان یاری و نیکوکاری داشته باشد اما در تمام زندگی‌اش حتی دست یک نیازمند را نگیرد؛ نمی‌توان گفت چنین شخصی زندگی کرده است بلکه فقط زنده بوده است. زندگی حقیقی از آنِ کسانی است که از خود عبور کرده و به دیگران رسیده‌اند. مادامی‌که تمام دنیای فرد، خود او باشد زندگی‌اش فقط یک نفس‌کشیدنِ خالی است. همه می‌توانند نفس بکشند اما مهم، تنفس دادن به کسانی است که نفس‌هایشان به شماره افتاده است. همه می‌توانند قلب داشته باشند اما مهم این است که در این قلب، عنصری به نام ازخودگذشتگی وجود داشته باشد. اگرچه انسان از بدو تولد در کالبد خود عضوی به نام قلب دارد اما این عضو زمانی تکامل می‌یابد که در هر سلولِ آن «عشق به دیگری» پدید آید و انسان را تبدیل به یک اَبَرانسان کند. ما در دنیا به اندازه کافی انسان داریم اما چیزی که باید بیشتر شود اَبَرانسان است. به امید روزگاری که با کثرت تعداد ابرانسان‌ها هیچ دستی نیازمند دست دیگران، و هیچ قلبی، خالی از عنصر عشق نباشد.
در پایان از تک‌تک کارکنان، حامیان، همایان و هر انسان بزرگ و عزیزی که در این سال‌ها با ما بوده و ما را با دشواری‌های راهمان تنها نگذاشته است، با تمام قلبم قدردانی می‌کنم و با تمام صدایم فریاد می‌زنم که دوستتان دارم.

” استفاده از اخبار با ذکر منبع بلامانع است “

Print Friendly

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *